Dirk Duurzaam – Help een verjaardag!

taart

Ik heb ze ook vrienden en familie. Gelukkig maar. Ben ik ook heel blij mee. Ik bezoek ze graag, maar moet ook naar hun verjaardagen. Dat op zich is nog zo erg. Dan spreek je gezellig wat mensen. Het gaat mij meer om de onvermijdelijke zoete en zoute verleidingen die ik voorgeschoteld krijg.

Je kent mijn voorkeur voor biologische, lokaal en gezond voedsel. Een verjaardag is dan ook een crime. Voor je het weet ben je ongezellig. Komt de gastheer met drie soorten taarten aanzetten, bomvol suikers, verkeerde vetten en twijfelachtige E-nummers. Wat zeg je dan? “Oke, een klein stukje dan.” Maar kleine stukjes zijn eigenlijk nooit kleine stukjes. Ik heb ook weleens een tompouce gekozen, maar dat is helemaal een af te raden soort gebak. Niet zo zeer vanwege de tandglazuur oplossende roze toplaag, maar het is onmogelijk om zo’n ding fatsoenlijk op te eten. Voor je het weet zit je helemaal onder de gele tompoucevulling, als ‘ie al niet van het gebakschoteltje is afgeschoven en in je schoot of op het tapijt ligt.

Na de twee bakjes koffie verschijnt het bier, borrels en de koolzuurhoudende dranken. Ook nu wil je niet ongezellig zijn en kies je geen glas water (ben je ziek?), maar ga je voor het minst slechte alternatief: een glas rode (supermarkt) wijn. Maar gelijktijdig met de drank verschijnen ook de borrelnoten, blokken kaas, leverworsten, wraps en andere herrie op de tafel. En natuurlijk chips ‘gebakken in zuiver zonnebloemolie’, zoals de verpakking schreeuwt. Net of dat gezond is. Een enkele keer wanneer de vrouw des huizes aan een lijnpoging bezig is zijn er weleens wortels of een verdwaalde plakjes komkommer te bespeuren. In de loop van de avond verschijnt steevast de bitterbal, kaassoufflé en mini frikandel vers uit de frituur, gecompleteerd met een vette majo.Dirk Duurzaam

Volkomen volgevreten, drank maakt immers ook hongerig, verlaat ik na een paar uur het feestgedruis en merk de volgende ochtend aan mijn houten kop en de diarree dat het ook wat minder had gekund.

Als ik snel reken, ga ik per jaar naar zo’n zestig verjaardagen. Dat betekent dus ook zestig stukken gebak en al het andere. Een verjaardag vier je omdat je een jaartje ouder bent geworden. Maar hoe meer verjaardagen je hebt overleefd, hoe lastiger het wordt om de volgende te halen. Ik wil wederom niet ongezellig zijn. Maar de cijfers over diabetes, hart- en vaatziekten en andere ellendige ziekten vertonen alleen maar een stijgende lijn. Wie boven de 50 komt zit al bijna standaard aan de cholesterolverlagers, hoge bloeddruk pillen of erger. Maar ja, we zijn tenslotte ‘maar een keer jarig’. Het is maar een keer kerst, paas, Koningsdag, Indian Summerfestival, Kermis, Zuurkoolcup, lichtjes- of oudejaarsavond. En niet te vergeten het is maar een keer in de week weekend!

Je zult je wellicht afvragen of er op mijn verjaardag nog wat anders dan houtjes te bijten valt. Jazeker! Kom gerust langs op 10 oktober (Duurzaamheidsdag) en geniet van zelfgebakken havermoutkoek, een smoothie, een gevuld bio-eitje, pure chocolade truffels met dadels, olijven, ongebrande noten en heerlijke biologische wijnen. Het water loopt me al in de mond. Ik kan haast niet wachten tot mijn eigen verjaardag, maar moet er eerst nog 13 zien te overleven. Wish me luck!

Dirk